Juda Monas

monasjulesJuda Monas werd op 11 januari 1885 geboren als zoon van Mozes Monas en Rachel Delmonte. Hij gebruikte de naam Jules (ook Jules Monasch) en was een vituoos danser, die zich op dat gebied Professeur des Danses noemde. En wanneer zijn verdiensten worden bekeken was dat geen kouwe drukte.

In 1907 trouwde Jules met Rachel Vleesdrager en zij kregen een dochter. Het gezin woonde lang op de Kerkstraat 399, tijdens het begin van de oorlog was hun adres Uithoornstraat 13-2.  Juda en Rachel werden op 2 november 1943 in Auschwitz vermoord, hun dochter Regina (Amsterdam, 7 juni 1908) werd in Sobibor vermoord op 2 juli 1943.

kerkstraat399
stadsarchief Amsterdam, beeldbank, uitsnede 010009003011 Kerkstraat 399 eind jaren zestig.

Privélessen
Behalve dat Jules zelf veel talent had, beloofde hij in advertenties dit ook aan zijn klanten te kunnen overbrengen. In slechts zes lessen kon men als modern danser of “danseuse” gevormd worden, waarbij Monas de nieuwste dansen onderwees, zoals de ‘Shimmy’ die toen net in Nice, Parijs, Londen en Brussel gedanst werd. Dit beloofde Monas in een advertentie in 1921. Monas stond als een goede leraar bekend en hij organiseerde ook feesten. Op 9 februari 1924 organiseerde hij een groot bal masqué in Artis. Dat was niet de eerste keer, het Nieuw Israëlietisch Weekblad meldde dat dit toen in navolging was van soortgelijke feesten in voorgaande jaren. Monas werkte ook mee aan benefietvoorstellingen. Zo was hij onderdeel van een programma ’ter bevordering van kleding aan minvermogende kinderen van alle religies’ in 1922.
In 1929 verzorgde Jules mede het programma in de foyer van de Plantage Schouwburg (de latere Hollandsche Schouwburg) rond de zeventigste verjaardag van de opera-zanger Sam Poons, de vader van Sylvain Poons.

Carrière
Dat Jules in het dansonderwijs ging was niet vreemd. Ook zijn vader had dit beroep, naast dat hij zijn geld verdiende als violist, musicus, en venter. Jules Monas begon zijn carrière als dansleraar in 1908. In 1907 werd een totaal ander beroep opgetekend, toen was Jules kunsttandenmaker.
Op 29 maart 1922 vierde hij zijn 12½ jarige jubileum waarbij het neusje van de zalm van de Nederlandse artiesten meewerkten, zoals Louis Davids, Stella Fontaine, Lou Bandy, Max Tak en inmiddels minder bekende artiesten uit die tijd als de dames en heren Mazzoleni, Kempinsky en Leenhout. Het meewerken van deze artiesten illustreert dat Monas meer was dan een gemiddelde dansleraar. Hij was dan ook als lid benoemd aan de Academie Maitres de Danse in Parijs. Wanneer de advertenties, in met name het Nieuw Israëlietisch Weekblad, worden bekeken kon Jules goed voorzien in het levensonderhoud van zijn gezin met dit beroep.

Bob Scholte
Jules Monas wordt genoemd als de ontdekker van de zanger Bob Scholte (Amsterdam, 21 februari 1902 – Amsterdam, 3 november 1983).

De Kunst
In 1928 besteedde het tijdschrift De Kunst een artikel aan zijn twintigjarig jubileum.

 

 

bron:
De kunst, een algemeen geilustreerd en artistiek weekblad, 1 oktober 1921, advertentie .
Nieuw Israëlietisch Weekblad, 1 februari 1924, bal-masque Jules Monas.
Nieuw Israëlietisch Weekblad, 10 februari 1922, vereniging tot bevordering van kleiding aan minvermogende kinderen.
Nieuw Israëlietisch Weekblad, 24 februari 1922, mededelingen van de administratie jubileum Jules Monas .
Nieuw Israëlietisch Weekblad, 22 juli 1921, maitre de danse .
Het Volk, dagblad voor de arbeiderspartij, 23 augustus 1929, de 70ste verjaardag van Sam Poons.

Illustratie:
Nieuw Israëlietisch Weekblad, 31 augustus 1917, advertentie danssaison 1917-1918 .
stadsarchief Amsterdam, beeldbank, uitsnede 010009003011 Kerkstraat 399 eind jaren zestig.

gepubliceerd:
2 mei 2016

Laatst bijgewerkt:
18 februari 2025